Twee fantastische dagen,

Het begon zaterdag met een gezellige partij tegen Jolanda Hoogervorst. Omdat Clubkampioenschappen zijn bedoeld om de beste spelers van de club de grootste kans op winnen te geven, strijden de laagste handicappers tegen de hoogste. Jolanda is nog niet zo lang lid, heeft (nog wel… ) een hoge handicap en deed vooral mee om wedstrijdervaring op te doen. Veel uitleg dus over hoe zo’n wedstrijd in elkaar zit en hoe het binnen de club reilt en zeilt. Het was leuk om weer een nieuwe deelneemster te treffen. Hopelijk slaat het virus voldoende toe om haar voorgoed golf verslaafd te maken.

Dan de zondag, nu werd het echt strijden, als eerste tegen Joke Koelewijn, die heel steady is en behoorlijk wat ervaring heeft. De eerste 9 gingen steeds met een + dan een – op en neer. Joke kwam dan ook met +1 door. Daarna wijzigde het patroon toch wat en hadden we veel halves. Dit bewijst maar weer dat de strijd behoorlijk gelijk op ging. Tot op de laatste hole mijn chip van achter de bunker heel mooi uitpakte, 10 cm van de hole, 1 up, 0 te gaan.

Voor de tweede partij tegen Sonja van Bohemen was ik best zenuwachtig, Sonja heeft een handicap van 11,9 toch zo’n 5 lager dan ik. Dacht nou ja, toch al ver gekomen en mag in ieder geval vandaag 3 x 18 holes lopen, niet voor niets gekomen. Toch pakte dit gunstig uit voor mij, ik bleef met rustige slagen doorgaan, zo dat er weinig “ongelukjes” gebeurden. Ook de putts vielen vandaag best goed, dat maak ik ook wel eens anders mee. Alleen hole acht was op de één of ander manier vandaag mijn vijand, de ballen rolden steeds naar rechts, dus ook een keer in het water, maar ook deze partij gewonnen op hole 16, 3 up, 2 te gaan.

Dan de derde partij tegen Ina Hendriks. Ina heeft inmiddels een handicap van 10.4, maar ik voelde me wel relaxed, want dit ging om de eerste en tweede plek, hoe slecht kan het dan nog worden. Kalm doorgaan maar en helaas voor Ina had zij een paar shank aanvallen waardoor zij de bal een aantal keren rechtsaf sloeg in plaats van rechtdoor naar de green en ja, dat is bij Matchplay desastreus, je mist dan al heel snel een slag, waardoor de ander de hole kan winnen, 4 up, 3 te gaan.

Het bleef ook nog eens droog, hoe anders dan de voorspellingen. Ik had op een zondag vol regen gerekend, maar die bleef gelukkig uit. Ik hoop heel erg dat er de komende jaren meer deelnemers gaan komen die lekker mee doen, vooral de dames laten het aardig afweten. Bedenk dat er, net als bij elke wedstrijd, maar een paar winnaars zijn. Maar het is toch sowieso leuk om mee te doen en met clubgenoten een wedstrijd te spelen. Verder verliep de organisatie erg soepel dank zij Tonny, Theo en Henry, dank daarvoor. De greenkeepers hadden ook de vlaggen zondag verzet, altijd fijn bij zo’n wedstrijd over twee dagen. De prijsuitreiking verloopt snel bij Matchplay, de uitslag is dan immers al bekend, al strooiden Peter Droog en Leo Hazenoot de kijkers toch flink wat zand in de ogen door tot hole 18 door te spelen en het te laten lijken of Peter had gewonnen. Met de prijzen, prachtige boeketten, feestelijke dinerbonnen van Pitch en doosjes ballen, nog op de foto en voorbij waren ze weer……………, twee fantastische dagen.

Margreeth Bergman

Dames:                                   Heren:

1. Margreeth Bergman        1. Leo Hazenoot

2. Ina Hendriks                     2. Peter Droog

3. Henriëtte Huurman         3. Jeroen Wijnands

4. Sonja van Bohemen         4. Peter Koster

Voor de detail uitslagen klik:

CLK Matchplay 2018 zondag

CLK Matchplay 2018 zaterdag