Dit jaar was deze wedstrijd een maand eerder dan de jaren daarvoor. Omdat ik altijd in september piek met golfen, moest ik toch iets verzinnen om al snel in vorm te komen. Ik dacht: nieuwe Ben Hogan wedges kopen in Amerika. Deze zijn mijns inziens de mooiste die er bestaan op dit moment. En dan kom je in een golfwinkeltje in San Francisco. 15 afslagplaatsen met computer. Onwijs mooi. De wedges goed uit kunnen proberen en meegenomen naar Nederland. Nu zou de vorm vanzelf wel komen, hoopte ik. Had 2 zomeravondcompetitiewedstrijden de kans om ze uit te proberen. Ging super, alleen de afstanden klopte nog niet helemaal.

De zaterdag liep ik met Pien en met Roland. Was erg relaxed en gezellig lopen met zijn drietjes. De score was niet helemaal super. Was hard werken om parren te maken. Score +5. Jack was weer in vorm. Stond 1 slag voor op mij en 2 op Leo. De rest was zeker nog niet kansloos.

Johan is in vorm, Erik ook. Zou Hans nog wat kunnen doen? Fred ging ook helemaal niet slecht. Met Leo moet je altijd rekening houden. En de te kloppen man, Jack. Heeft bijna alles al gewonnen dit jaar. Peter K. kan altijd opeens opkomen. Als Ton een goede dag heeft, is ook alles mogelijk. Eigenlijk speelde iedereen wel goed. Dus zondag zou een spannende dag worden.

Gelukkig stond er zondag weer een venijdig windje. Omdat Jack en Leo zulke mooie hoge ballen slaan, heb ik altijd het idee dat ik in het voordeel ben met zo’n windje. De mannen hadden het moeilijk. Ik ook, maar maakte minder foutjes. Rondje par. Gaatje geslagen met Leo. En zeker met Jack. Jack had een slechte ronde. Veel pech. En de rest van het veld liet het ook een beetje liggen.

Nu was het zaak alles bij elkaar houden in de laatste ronde. En ik weet dat deze mannen echt goed zijn, dus de birdies vlogen om mijn oren. Hier werd ik toch wel weer een beetje zenuwachtig van. Gelukking vielen mijn putjes deze ronde meer dan de vorige en maakte een prima -1 als afsluiter. Jack toch nog goede tweede. En Leo derde. Het is weer gelukt voor de derde keer op rij.

Tijdens de prijsuitreiking hoorde ik voor het eerst het trieste verhaal van Kees K. Kees, ik heb veel respect voor je en dat je deze wedstrijd volgehouden hebt. En dan ook nog de laatste ronde binnen komen met een rondje +1. Petje af. Wat een instelling.

En Jack. Jammer dat je De Vijf Margen gaat verlaten. Het is erg fijn om tegen en met je te golfen. Maar veel plezier op de grote baan.

Leo, weer bedankt voor je fanatisme. Heerlijk om met en tegen je te spelen.

Peter van der Ploeg

Peter van der Ploeg

Peter van der Ploeg

 uitslagen van de CLK Strokeplay heren.

1

Peter van der Ploeg

57

56

54

53

220

2

Jack van den Eijkel

54

58

61

55

228

3

Leo Hazenoot

55

59

57

61

232

4

Johan Passchier

58

58

64

58

238

5

Kees Karstens

63

61

60

55

239

6

Erik van der Meer

56

59

60

65

240

7

Hans Tazelaar

58

64

61

59

242

7

Fred Beuk

57

65

63

57

242

9

Peter Droog

63

63

65

56

247

10

Walther Hesselink

58

67

60

65

250

11

Ton van Duin

64

59

65

64

252

12

Peter Koster

64

67

60

70

261

12

Ton Schild

68

65

66

62

261

14

Theo van Ruiten

67

69

70

58

264

15

Herman Roedoe

70

66

68

66

270

16

Roland Speek

62

70

72

67

271

17

Wim Brinkman

60

86

63

66

275

17

Jaap Snoek

67

69

68

71

275

19

Jan Ruigrok

66

69

74

67

276

20

Carl Breuning

71

87

66

70

294

20

Hans Caspers

79

73

68

74

294

22

Leen de Koning

97

86

81

79

343

23

Wim Rietveld

68

73

65

NS

 


Sabrina, Estelle, Henriette

Sabrina, Estelle, Henriette

 

Net als de echte professionele golfers een wedstrijd spelen waarbij alle slagen tellen. Ik was reuze benieuwd hoe mijn scores zouden zijn. Kijkende met een schuin oog naar het PGA Championship, Whistling Straits, ben ik erg blij met de 17 bunkers op de 9 holes van GCN.

Zaterdag 09:40 mijn 1ste ronde in een flight met Jaap Snoek en Fred Beuk. Grrrrrr, 1ste hole in de bunker, op 2 slecht putten, op 3 in de bunker, op 4 zó een lekkere bal geslagen dat mijn bal op de fairway van 5 lag, op 5 in de bunker………………….. Geen goed begin dus. Gelukkig ging het hierna stukken beter en kwam ik met 68 punten de baan af.

Snel wat broodjes naar binnen werken en hup, hup aan slag voor de 2de ronde. Na alle ervaringen van de 1ste ronde moest deze ronde wel beter gaan. En jawel, ook bunkers beantwoorde ik met een par, 63 slagen.

Tijd voor ontspanning thuis. Niet dus, een Tapasavond bij een tennisvriendin, 5 meiden die elk 2 of 3 gerechtjes hebben klaar gemaakt en hun mannen voor het nodige evenwicht in de gespreksonderwerpen. Ik had niet al te ingewikkelde tapasgerechten uitgezocht, maar toch eindigde het in een zooitje in mijn keuken. Een onwijs gezellige avond gehad met lekkere tapas, veel wijn, veel te laat naar bed, niet al te goed slapen en veel te vroeg weer opstaan. Niet echt een goede voorbereiding.

Ronde 3, een flight met Henriette Huurman en Sabrina van Rooyen. Een goede combinatie om het beste bij elkaar naar boven te brengen. Sabrina had erg mooie puts en Henriette redde zich wonderbaarlijk uit lastige situaties. Ik deed geen rare dingen en eindigde deze ronde met 64 slagen. Niet zo best dacht ik, tot ik de andere 3de ronde uitslagen zag. Ik zag kansen om bij de 1ste 3 te eindigen, maar ja, dan moet het balletje wel juist vallen. En Sabrina kunnen verslaan.

Na de nodige broodjes op naar de 4de ronde. Met 6 parren, 1 birdie en 2 bogey’s, 30 slagen, kwam ik de 1ste 9 holes door. Sabrina had wat moeite met een vaart en Henriette met een bunker. Nu was het voor mij zaak om mijn concentratie vast te houden. Een paar lieve toeschouwers vroegen of wij er bezwaar tegen hadden als zij mee zouden lopen. Helaas voor hun had ik er bezwaar tegen, mentaal, concentratie, niet laten afleiden. Hole voor hole de goede flow vasthouden, de bal op of bij de green leggen, parren afwisselen met bogey’s. Het ging bijna mis bij hole 9, de bal ging richting de vaart maar een stevige boom pareerde de bal, midden fairway nog 60 meter te gaan, chip en 2 puts. Pffff, 60 slagen!

En dan wachten op de laatste 3 dames, wat hebben zij deze 4de ronde gedaan? En heb ik en mijn flightgenoten wel alles goed opgeteld? Spannend!

Tot Henriette het verlossende woord sprak dat zij zowel met de nummer 3 als met de nummer 1 had gelopen.

Sabrina van Rooyen, 3de met 261 strokes, Ina Hendriks met 256 strokes en Estelle Rezelman 255 strokes en dus Clubkampioen Strokeplay!

Net in de krant gelezen dat Jason Day zijn 1ste Major heeft gewonnen op Whistling Straits, die lastige baan met wel 1000 bunkers (welke idioot heeft dat bedacht?). Jason, mocht je dit lezen, heel hartelijk gefeliciteerd! Hij heeft over 4x 18 holes 268 strokes nodig gehad. Heb ik het toch niet zo slecht gedaan met 255 strokes!

Estelle Rezelman

uitslagen van de CLK Strokeplay dames

1

Estelle Rezelman – van Wieringen

68

63

64

60

255

2

Ina Hendriks

61

64

65

66

256

3

Sabrina van Rooijen – van Veen

65

65

64

67

261

4

Leny van Duijn

68

59

62

77

266

5

Corrie Barnhoorn – Zwetsloot

63

66

75

66

270

6

Henriette Huurman

68

70

61

79

278

7

Joke Koelewijn

69

70

74

66

279

8

Ypke Snoek – Mulder

71

70

67

75

283

9

Pien Swanenburg – Meijer

76

69

73

69

287

10

Marion Roedoe – Visser

82

75

78

85

320

11

Tonny van Ruiten – Jonker

80

83

78

84

325

12

Petra Breuning – De Rooy

95

83

73

91

342

13

Toni Stein

77

84