25 OKTOBER

In het kader van het afsluiten van het seizoen werd vandaag de laatste wedstrijd gespeeld. Als talentvolle senior (HCP 25.3 NGF) had ik mij opgegeven voor dit evenement. Ik wist als debutant voor deze wedstrijd niet wat het mij zou brengen. Na het aanmelden bij de wedstrijdtafel bij Rudy Beelen en Leny van Duijn, sprak ik nog met voor mij bekende deelnemers. De sfeer was relaxed en gezellig. Vervolgens werden wij als deelnemers getrakteerd op koffie met Petit-fours. Een enkele deelnemer had nog niet ontbeten en werd daarom extra gevoed met de restanten, dus een extra Petit-four. Na een korte warming up bij het chipveldje en op de putting green, maakte ik kennis met mijn flight partners, zijnde Hermance Brandjes – van den Houten en Wim Rietveld (die ik reeds had leren kennen bij de herenochtend). In het kort werd mij de wedstrijdvorm uitgelegd en we startten rond 13.20 uur. De wedstrijd werd over 18 holes gespeeld en achteraf zou bekend worden gemaakt welke holes voor de telling zouden worden meegerekend. De start was niet super, want het putten op de eerste 2 holes was slecht, zeg maar heel slecht. Daarna ging het beter en scoorde ik , net als mijn flight genoten, redelijk tot goed en bij hole 5 wist ik zelfs een birdy te produceren. Na de eerste ronde stonden we nagenoeg gelijk. Hermance had 20 Stablefordpunten, Wim had er ook 20 en ondergetekende moest genoegen nemen met 19 punten. In verband met het grote deelnemersaantal was er sprake van meerdere indraaien en moesten we ongeveer een half uur pauzeren. Uiteraard ging dit onder het genot van een bakje koffie, thee en Cappucino. In de tweede ronde was de start van mijn flight partners onder de maat en kon ik zelf de nodige punten scoren. Op hole 13 (hole 4) scoorde ik mijn tweede birdy en dat zou (achteraf) een doorslaggevende factor geweest kunnen zijn. Aan het eind van deze ronde eindigde ik met een totaal van 37 Stablefordpunten. Terug bij het restaurantgedeelte werd met andere deelnemers uitgewisseld hoe het allemaal gegaan was. Zo werd rondgebazuind dat een speler (Peter ………) 41 Stablefordpunten had gescoord. Dat zou – naar horen zeggen – de winnaar moeten zijn. Bij het napraten en bij een lekker bakkie koffie en thee werd bekend gemaakt welke holes mochten worden meegerekend. Omdat ik mijn bril in de auto had laten liggen, hielp Wim mij met het invullen van de scorekaarten. Mijn scorekaart vermeldde 23 punten, die van Wim 20 en die van Hermance 17.  In hoeverre dat tot resultaat zou leiden, wisten we niet. Tot mijn verbazing werd ik tot winnaar bij de heren uitgeroepen en had Wim de tweede prijs. Conclusie: zonder geluk vaart niemand wel. En wie weet hebben de pechvogels de volgende keer meer geluk en winnen zij de prijzen. In elk geval het zij ze gegund.

Met dank aan de organisatoren en D5M.

René Persijn